مقدمه: حوادث عروقی مغزی یک بیماری نسبتا شایع در جوامع در حال توسعه محسوب می گردد. این بیماری یکی از مهمترین دلایل ناتوانی ناگهانی غیر قلبی محسوب می گردد. از طرف دیگر طبعا این بیماری می تواند در سنین کاری و در رانندگان رخ دهد؛ بنابراین ارزیابی تناسب شغلی در یک راننده با سابقه حوادث عروقی مغزی می تواند یک چالش مهم برای پزشک سلامت شغلی و ایمنی راه باشد. روش بررسی: در این مطالعه جهت شناخت شاخص های اصلی و نحوه ارزیابی تناسب شغلی در یک راننده با سابقه حوادث عروقی مغزی به جستجوی پژوهش ها در پایگاه های اطلاعاتی معتبر Embase, UpToDate, PubMed, Medline (Ovid), Scopus و web of science پرداخته شده است. شاخص هایی که در این ارزیابی باید مد نظر قرار گیرد شامل نوع و شدت حوادث عروقی مغزی، میزان احتمال خطر تکرار حمله حوادث عروقی مغزی، نوع و میزان نقص عضو در راننده متعاقب حوادث عروقی مغزی و. . . می باشد. همچنین در این مطالعه به چند راهنما در مورد کمک به تصمیم سازی در مورد نحوه ادامه رانندگی پرداخته شده است. یافته ها: سکته مغزی رایج ترین بیماری عصبی حاد در بین بزرگسالان در سن کار است. تقریبا یک چهارم سکته های مغزی در سنین کاری رخ می دهد. بیماری مغزی عروقی می تواند منجر به ناتوانی ناگهانی غیرمنتظره شود. تقریبا 50 درصد از افراد مبتلا به سکته مغزی در کشورهای توسعه یافته مایل به ادامه رانندگی هستند. نتیجه گیری: مواردی همچون احتمال رخداد حوادث عروقی مغزی و ناتوانی ناگهانی در آینده و مقایسه این میزان با خطر قابل پذیرش و همچنین میزان نقص عضو به وجود آمده به علت حوادث عروقی مغزی و تداخل آن با رانندگی باید مدنظر قرار گیرد. همچنین داروهای مصرفی و عوارض جانبی آن ها و بیماری های همراه دیگر باید در این ارزیابی تناسب شغلی مدنظر قرار گیرد.

پری فشار خون، سیگار، دیابت و کلسترول بالا، عوامل خطرساز مشترک بیماری ایسکمیک قلب و سکته های مغزی می باشند. از این رو برای پیشگیری از سکته های مغزی، می بایست مجموعه بیماری عروقی – مغزی، کرونر و عروق محیطی را در یک استراتژی واحد مورد نظر قرار داد. بنابراین برای شناخت همراهی سکته های مغزی و بیماری ایسکمیک قلب، در بیماران با حوادث عروق مغزی شهر بوشهر، نوارهای قلب 401 بیمار (303 نفر با سکته مغزی ایسکمیک، 82 نفر با سکته مغزی هموراژیک و 16 نفر با تشخیص حمله ایسکمیک گذرا) با استفاده از شاخص پروتکل پروژه  مونیکای سازمان بهداشت جهانی و شاخص نوار قلب در حالت استراحت دانشگاه مینسوتا، بررسی شدند. 5.8 درصد بیماران با سکته مغزی، دارای سکته قلبی قطعی (کد 1 پروژه مونیکا) همزمان بودند، 5.8 درصد، دارای سکته قلبی محتمل (کد 2) و 21.1 درصد نیز دارای تغییرات ایسکمیک نوار قلب (کد 3) بودند. ارتباط چشمگیری بین سکته مغزی با بیماری ایسکمیک قلب موجود بود (P<0.0001). بنابراین بیماری ایسکمیک قلب در بیماران با سکته مغزی در شهر بوشهر، شایع بوده و برای پیشگیری اولیه از سکتۀ مغزی می بایست برنامه های تداخلی، برای کاهش عوامل خطرساز مشترک عروق کرونر و بیماری عروق مغزی، و نیز آموزش الگوهای سالم زندگی، در سطح جمعیت انجام پذیرد.  

مقدمه: حوادث عروقی مغز، نقص موضعی عصبی به علت بیماری های عروقی می باشند که از نظر کثرت و اهمیت به وضوح مقام اول را در میان تمامی بیماری های عصبی دارا هستند. از علل عمده مرگ و میر و در اغلب مناطق جزو سه علت عمده به شمار می روند که سبب تحمیل هزینه های گزاف درمانی، حمایتی و نوتوانی بر جامعه می شود. این مسائل در مورد انواع خونریزی دهنده این حوادث، به خصوص خونریزی داخل مغز (ICH) شایع تر و در عین حال قابل پیشگیری است، با توجه به عوامل مساعدکننده و افراد در معرض خطر، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. مواد و روش: مطالعه حاضر با هدف بررسی فراوانی (ICH) در بیماران بستری در بخش مغز و اعصاب مرکز آموزشی درمانی استاد مطهری ارومیه طی یک سال به اجرا درآمد. در این مطالعه کلیه بیماران بستری شده با تشخیص قطعی CVA و تعیین نوع آن وارد مطالعه شدند و در مورد علل و عوامل مساعدکننده تحت بررسی قرار گرفتند. نتایج: از مجموع 209 بیمار، 50.7% را خونریزی ها و 49.3% را انفارکتوس ایسکمیک مغز تشکیل می داد و در این میان ICH، 40.7% از کل بیماران را شامل می گشت. زنان درصد بیشتری از موارد ثبت شده ICH را تشکیل می دادند. متوسط سنی بیماران 62.9 سال بود که با برتری جنسی همراه نبود. تفاوت موجود بین فشار خون های دیاستولی و سیستولی و نیز فشارخون متوسط گروه ها معنی دار است. برعکس سابقه بیماری قلبی در گروه انفارکتوس مغزی بیشتر می باشد. سایر عوامل تفاوت روشنی را نشان ندادند. بحث: به نظر می رسد که بالا بودن فراوانی ICH نسبت به سایر حوادث شاید بخشی به سبب عدم مراجعه بیماران مبتلا به حوادث عروقی ایسکمیک و تشخیص بیشتر ICH با انجام CT اسکن در موارد خفیف خونریزی است. این امر لزوم انجام مطالعات گسترده تر با توجه به عوامل مساعدکننده بیماری را بیش از پیش آشکار می سازد.

زمینه و هدف: سکته مغزی یکی از شایع ترین بیماری های عصبی در سراسر دنیا می باشد که سالیانه ناتوانی و مرگ و میرهای فراوانی را به دنبال دارد. یکی از مهم ترین عوامل خطر سکته مغزی، چاقی شکمی است. در این راستا، مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع چاقی شکمی و عوامل مرتبط با آن در بیماران مبتلا به سکته مغزی انجام شد. روش بررسی: در مطالعه توصیفی-همبستگی حاضر، 120 بیمار مبتلا به سکته مغزی بستری در بخش های داخلی بیمارستان "کوثر" سمنان مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه گیری به روش آسان، در دسترس و هدفمند انجام شد. داده های مورد نظر با استفاده از پرسشنامه حاوی اطلاعات دموگرافیک، سوابق بیمار و پرسشنامه مربوط به وضعیت سکته مغزی بیماران جمع آوری گردید. چاقی شکمی با استفاده از نسبت قطر دور شکم به قطر لگن اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و آزمون آنالیز واریانس با کمک نرم افزار SPSS 16 در سطح معناداری آماری (05/0P<) صورت گرفت. یافته ها: میانگین و انحراف معیار سنی واحدهای مورد بررسی برابر با 8/10± 43/75 سال بود. 50 درصد (60 نفر) از آزمودنی ها مرد بودند. 3/83 درصد از مردان و 3/93 درصد از زنان چاقی شکمی داشتند. بر مبنای نتایج، به ترتیب 50 و 2/24 درصد از کل شرکت کنندگان، اضافه وزن داشته و چاق بودند. بین چاقی شکمی با سطح سواد، رابطه منفی و معنا داری (001/0P<) وجود داشت. در مقابل، بین چاقی شکمی با مصرف روغن (026/0=P) و شدت سکته مغزی (028/0=P) رابطه مثبت و معنا داری مشاهده گردید. نتیجه گیری: با توجه به شیوع بالای چاقی شکمی در مبتلایان به سکته مغزی، انجام اقداماتی همچون بهبود کیفیت تغذیه و ارتقای سطح سواد سلامت در پیشگیری از چاقی و کاهش وزن به منظور تسریع در بازتوانی و بهبود پیش آگهی در این بیماران ضروری به نظر می رسد.

سابقه و هدف: فشارخون بالای نرمال به فشارخونی اطلاق می گردد که فشار سیستولیک بین 130 تا 139 میلی متر جیوه و فشار دیاستولیک بین 89-85 میلی متر جیوه باشد. فشارخون بالای نرمال با افزایش بیماری های قلبی عروقی به میزان دو برابر نسبت به افرادی با فشارخون بهینه (80/120 میلی متر جیوه) گزارش شده است. دراین مطالعه سعی شده است که میزان عوارض قلبی عروقی مغزی در مدت 4سال در افرادی که دارای فشارخون بالای نرمال بودند، بررسی شود و تعداد افرادی را که پس از مدت 4 سال دارای فشارخون نرمال یا پاتولوژیک گردیده بودند، مشخص شود.مواد و روش ها: در این مطالعه 220 نفر که در سال 1377 دچار فشارخون بالای نرمال بودند و به صورت تصادفی و خوشه ای در سرتاسر شهر کرمانشاه در طرح فشارخون تشخیص داده شده بودند، مجددا مورد بررسی قرار گرفتند. 197 نفر از این افراد مورد مطالعه قرار گرفتند و 23 نفر از مطالعه حذف شدند. این افراد در 2 نوبت مورد ارزیابی فشارخون قرار گرفته و میزان قد، وزن و BMI آن ها تعیین شد. سابقه عوارض مغزی، انفارکتوس قلبی و آنژین ناپایدار از طریق پرونده های پزشکی در بیمارستان های مختلف شهر کرمانشاه و با توجه به CT scan مغزی و نوار قلب و آنژیوگرافی این افراد مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: 5/56 درصد این افراد را مردان و 5/43 درصد را زنان تشکیل می داد. 38 درصد افراد با فشارخون بالای نرمال دچار فشار خون پاتولوژیک بیش از 90/140 میلی متر جیوه شده بودند که 33 درصد این افراد با فشارخون پاتولوژیک در مرحله اول فشارخون و 5 درصد در مرحله دوم یا بالاتر فشارخون قرار داشتند. 1/14 در صد افراد با فشارخون بالای نرمال دچار حوادث قلبی عروقی و 5/4 درصد دچار حوادث مغزی شده بودند.بحث: میزان فشارخون بالای نرمال در سطح شهرکرمانشاه تقریبا برابر آمارهای جهانی است (16درصد). باتوجه به اینکه میزان شیوع حوادث قلبی عروقی و مغزی تقریبا برابر مرحله اول فشارخون می باشد، این افراد باید شدیدا تحت پی گیری قرار داشته باشند. ضمنا میزان شیوع حوادث قلبی عروقی در زنان با فشارخون بالای نرمال بیش از مردان بود که این ارتباط از نظر آماری معنادار بود (P<0.05).همچنین سابقه مصرف سیگار و BMI به صورت معناداری باعث افزایش حوادث قلبی عروقی در افراد با فشارخون بالای نرمال شده بود (P<0.05) که باید بر این دو نکته در تغییر سبک زندگی در افرادی با فشارخون بالای نرمال تاکید نمود.

0

یک مطالعه آینده نگر به مدت یکسال از تاریخ 72.1.1 لغایت 73.1.30 روی مبتلایان حوادث عروق مغزی در بیمارستان قائم مشهد انجام شد. از کل 805 بیمار مبتلا به حوادث عروق مغزی 396 نفر مرد و 409 نفر زن بودند، جوانترین بیماران دختری 12 ساله بود و مسن ترین آن پیرمرد 100ساله بود. حداکثر سن ابتلا 70-61 سالگی (34.4%) نبود. علائم به هنگام مراجعه در 306 نفر (38%) هوشیار و بقیه (62%) درجاتی از اختلال هوشیاری از حالت لتارژیک تا اغما داشتند.تمام بیماران از نظر عوامل زمینه ساز شامل: فشارخون، دیابت، چربی های خون، بیماری های قلبی و سابقه مصرف سیگار بررسی شدند که در این میان افزایش فشارخون شریانی بیشترین درصد ابتلا (55%) را نشان داد. سی تی اسکن در 60 درصد بیماران انجام شد که در 14% ایسکمی مشکوک (علائم بالینی به نفع ایسکمی و سیتی اسکن نرمال) 41.8% ضایعه قطعی ایسکمی- 34.5% ضایعه هموراژیک و 9.7 خونریزی ریزعنکبوتیه (SAH) را نشان داد.در مجموع 24% فوت نمودند، 10% با رضایت شخصی مرخص و مابقی 66% با بهبودی نسبی بیمارستان را ترک نمودند.

زمینه و هدف: استفاده بالینی از واکنشهای تاخیری در بررسی های نوروفیزیولوژیک روزبه روز افزایش یافته است. نسبت حداکثر رفلکس H به حداکثر موج M یک شاخص مناسب برای نشان دادن سطح تحریک پذیری حرکتی این رفلکس است. در این مطالعه H/M ratio عصب تی بیال خلفی در بیماران دچار حوادث عروقی مغز بررسی شد.روش بررسی: در این مطالعه 22 H/M ratio فرد سالم که از نظر سنی مشابه بیماران بودند با 40 بیمار دچار سکته حاد مغزی مقایسه شد.یافته ها: در افراد سالم H/M ratio دو اندام اختلاف معنی دار نداشت. در بیماران H/M ratio هر دو اندام (فلج و غیر فلج) افزایش داشت (01/P<0)، که در طرف غیر فلج این اختلاف بیشتر بود. تسهیل علامت بابنسکی در بیماران بطور مشخص همراه پایین بودن H/M ratio است (003/0=P) میزان تغییرات H/M ratio با شدت فلج رابطه معنی دار ندارد (در اندامهای تحتانی 3/P=0) و (در اندامهای فوقانی P=0.9). در ضایعات ایسکمیک H/M ratio افزایش یافته (01/0=P) که در اندام غیر فلج بیشتر است، ولی در ضایعات خونریزی داخل مغزی افزایش دو طرفه تقریبا مساوی است.نتیجه گیری H/M ratio :عصب تی بیال خلفی در هر دو اندام تحتانی بیماران دچار سکته مغزی افزایش می یابد که ناشی از کاهش مهار سیناپتیک پایانه های عصبی 1a است. این افزایش ناشی از افزایش دامنه رفلکس H است.

زمینه و هدف: سکته های مغزی از بیماری های شایع میانسالی و سالخوردگی هستند و این بیماری ها یکی از علل حملات تشنجی در این سنین می باشند. حملات تشنجی در زمینه سکته های مغزی به دو شکل زودرس و دیررس اتفاق می افتند که به اشکال موضعی و جنرالیزه دیده می شوند. این مطالعه با هدف ارزیابی میزان وقوع حملات تشنجی زودرس در این بیماران به انجام رسید.روش کار: این مطالعه توصیفی در مدت 12 ماه بر روی 716 بیمار که در طول سال 1381 با تشخیص سکته مغزی در بخش اعصاب بیمارستان امام خمینی (ره) تبریز بستری شده بودند، انجام شده است. روش جمع آوری اطلاعات بصورت مراجعه به بایگانی و بررسی پرونده بیماران با تشخیص سکته مغزی بوده است. تشخیص سکته مغزی بر پایه یافته های بالینی، سی تی اسکن و در موارد لازم MRI داده شده است.یافته ها: از 716 بیمار مورد مطالعه 46 نفر (%6.4) حمله صرعی زودرس داشته اند. 319 مورد (%44.6) انفارکتوس ترومبوتیک، 119 مورد (%16.6) انفارکتوس آمبولیک، 197 مورد (%27.5) خونریزی داخل مغزی، 59 نفر (%8.2) خونریزی تحت عنکبوتیه، 20 نفر (%2.8) ایسکمی گذرای مغزی و 2 نفر (%0.3) انفارکتوس لاکونر داشتند. بروز حملات تشنجی زودرس در انفارکتوس ترمبوتیک 16 مورد (%5)، در انفارکتوس آمبولیک 10 مورد (%8.4)، در خونریزی داخل مغزی 10 مورد (%5)، در خونریزی تحت عنکبوتیه 10 مورد (%16.9) بوده است. در 24 مورد (%52) فرم حملات تونیک - کلونیک، 14 مورد (%30.5) موضعی ساده، 5 مورد (%11) موضعی کمپلکس و 3 مورد (%6.5) استاتوس تونیک - کلونیک بوده است.نتیجه گیری: نتایج این بررسی نشان داد که بروز حملات تشنجی زودرس در سکته های مغزی %6.4 بوده و در خونریزی تحت عنکبوتیه و سکته آمبولیک بیشتر از خونریزی داخل مغزی و سکته آتروترومبوتیک می باشد.